Οικογενειακή Θεραπεία (συστημικής προσέγγισης)
Η Θεραπεία Οικογένειας αποτελεί έναν διαφορετικό τρόπο διάγνωσης και αντιμετώπισης των ανθρώπινων ψυχολογικών προβλημάτων. Υπό αυτό το πρίσμα κάθε «σύμπτωμα» αποτελεί δείκτη μιας συγκεκριμένης, μικρότερης ή μεγαλύτερης, δυσλειτουργίας του οικογενειακού συστήματος. Συγχρόνως, αποτελεί σημάδι αναγνώρισης άρα και ευκαιρία για αλλαγές σε τρόπους επικοινωνίας και μοντέλα σχέσεων στο «εδώ και τώρα» της ζωής της οικογένειας.
Συχνά, τα μοντέλα αυτά του σχετίζεσθαι και οι τρόποι αυτού του επικοινωνείν μπορεί να σχετίζονται με διαγενεακά μοτίβα, δηλαδή με στοιχεία που ξεκινούν δυο-τρεις ή και περισσότερες γενιές πιο πριν, μέσα στις οικογένειες καταγωγής των γονέων.
Η συστημική οικογενειακή θεραπεία όπως άλλωστε και η συστημική προσέγγιση εν γένει, συχνά αναζητά τις αιτίες των προβλημάτων όχι μόνο στο «πριν» (προηγούμενες φάσεις στη ζωή του ανθρώπου ή/και της οικογένειας) αλλά και στο μετά! Πολλές φορές τα ανθρώπινα συστήματα (άτομο , οικογένεια, κοινότητα), μπροστά σε διαφαινόμενες λιγότερο ή περισσότερο ορατές αλλαγές μπλοκάρουν, ακινητοποιούνται, παλινδρομούν, δοκιμάζουν τις ίδιες και τις ίδιες μη επιτυχημένες πια λύσεις, με άλλα λόγια δυσκολεύονται , δυσλειτουργούν. Άρα, η όποια ψυχοπαθολογία μπορεί να εκφράζεται με φόβους, αγωνίες και άλλα «δύσκολα» συναισθήματα που σχετίζονται με κάτι που έρχεται στο μέλλον, και όχι μόνο με κάτι που συνέβη στο παρελθόν.
Ειδικά σε περιπτώσεις παιδιών και εφήβων που αναζητούν ψυχοθεραπευτική βοήθεια, το μοντέλο της οικογενειακής θεραπείας, μπορεί να είναι ,από μόνο του ή σε συνδυασμό με την ατομική θεραπεία του παιδιού ή του εφήβου, ιδιαίτερα αποτελεσματικό. Και μάλιστα αποτελεσματικό , όχι μόνο για το ίδιο το παιδί , τον «αναγνωρισμένο ασθενή» όπως λέγεται στην γλώσσα της συστημικής οικογενειακής προσέγγισης, αλλά και για τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας αλλά και για ολόκληρη την οικογένεια ως σύστημα καθεαυτή.